Urani θolisesniô

FR plus bas. EN below. EO sube.

Urani θolisesniô

Noctui θolisesniô sir me, allâ rui thir davbapôzim  siu cöftiô rovil uranis noctiô.

Ra stelui beligiô sir luxelfui uranis θolisesniô : Vegi Lyris, Denbi Signis e Altari Aclis. Rui cum mofir zim, cim hi vocir Raiägi θolisesniô, tre tavur raiägi. Se Vegi sir dav briliô ze stelus, na dav bel stelsebus uranis θolisesniô sir ôndutix Signi. Denbi sir ris têli, alce Albirei sir ris cefli. En farim tavinir alcrix Signis da igigiô δenui.

En bel lüpliθugiô uranim Glaxihmeni pasir en Raiägi θolisesniô, e rezbir itix hmenil vaf flogur par gorondiô Signis uran. Thar Glaxihmeni pasir par dâ, e thar ri sir rih stelsebitus, nebulus, uvramsus e globamsus, ef hi truvir en Raiägi θolisesniô e en alatum na igiô sycentrim mestus uraniô enstelamsigiô, com stelsebiti Osrisulportitis (Col 399) e igiô globamsi Ercylis (M13). Ze da mestui uraniô sir pasix vib par dafarvithim, en bulyrbim. Glaxihmeni sir fnix nis pop stelamsigi vur d’ enis.

Vu ose, fräspix: https://www.sebastronome.ca/p/le-ciel-dete.html

Le ciel d'été

Les nuits d’été sont courtes, mais elles ont l’avantage d’être confortables pour l’observation du ciel nocturne.

Trois étoiles magnifiques sont les phares du ciel d'été : Véga de la Lyre, Deneb du Cygne et Altaïr de l'Aigle. Ensemble, elles forment ce qu'on appelle le Triangle d'été, un triangle très étendu. Si Véga est la plus brillante de ces étoiles, une des plus belles constellations du ciel d'été est sans doute le Cygne. Deneb en est la queue, tandis qu'Albiréo en est la tête. De part et d'autre du Cygne, deux ailes immenses s'étendent au loin.

Dans un beau ciel de campagne, la Voie Lactée passe par le Triangle d'été et ressemble un peu à un chemin mystérieux suivi par le grand Cygne céleste. Comme la Voie Lactée passe par là et qu'elle est riche en astérismes, en nébuleuses, en amas ouverts et en amas globulaires, on trouve donc dans le Triangle d'été et aux alentours une grande concentration d'objets célestes intra-galactiques, comme l’astérisme du Cintre (Col 399) et le grand amas globulaire d’Hercule (M13). Ces deux objets célestes sont d’ailleurs visibles aux jumelles, en banlieue. La Voie Lactée est, en fin de compte, notre propre galaxie vue de l'intérieur.

Voyez aussi : https://www.sebastronome.ca/p/le-ciel-dete.html

Summer Sky

Summer nights are short, but they have the advantage of being comfortable for observing the night sky.

Three magnificent stars are the beacons of the summer sky: Vega in Lyra (the Lyre), Deneb in Cygnus (the Swan) and Altair in Aquila (the Eagle). Together they form what is called the Summer Triangle, a very large triangle. Although Vega is the brightest of these stars, one of the most beautiful constellations of the summer sky is undoubtedly Cygnus. Deneb is its tail, while Albireo is its head. On either side of Cygnus, two immense wings stretch far into the distance.

Under a beautiful countryside sky, the Milky Way passes through the Summer Triangle and looks a bit like a mysterious path followed by the great celestial Swan. Because the Milky Way runs through this region and is rich in asterisms, nebulae, open clusters, and globular clusters, the Summer Triangle and its surroundings contain a high concentration of intragalactic celestial objects, such as the Coathanger asterism (Col 399) and the great globular cluster in Hercules (M13). These two celestial objects are even visible with binoculars from the suburbs. In the end, the Milky Way is our own galaxy seen from the inside.

See also, in French: https://www.sebastronome.ca/p/le-ciel-dete.html

Somera Ĉielo

La someraj noktoj estas mallongaj, sed ili havas la avantaĝon esti komfortaj por observado de la nokta ĉielo.

Tri belegaj steloj estas la lumturoj de la somera ĉielo: Vega en la Liro, Deneb en la Cigno kaj Altair en la Aglo. Kune ili formas tion, kion oni nomas la Somera Triangulo, tre vasta triangulo. Kvankam Vega estas la plej brila el tiuj steloj, unu el la plej belaj konstelacioj de la somera ĉielo estas sendube la Cigno. Deneb estas ĝia vosto, dum Albireo estas ĝia kapo. Ambaŭflanke de la Cigno etendiĝas du gigantaj flugiloj.

Sub bela kampara ĉielo, la Lakta Vojo trapasas la Someran Triangulon kaj aspektas kvazaŭ mistera vojo sekvata de la granda ĉiela Cigno. Ĉar la Lakta Vojo pasas tra tiu regiono kaj estas riĉa je asterismoj, nebuletoj, malfermaj amasoj kaj globularaj stelamasoj, oni trovas en la Somera Triangulo kaj ĉirkaŭe altan koncentriĝon de engalaksiaj ĉielaj objektoj, kiel la asterismo de la Mantenilo (Col 399) kaj la granda globulara stelamaso de Heraklo (M13). Ambaŭ objektoj estas eĉ videblaj per binoklo en la antaŭurbo. Fine, la Lakta Vojo estas nia propra galaksio vidata de interne.

Vidu ankaŭ, france: https://www.sebastronome.ca/p/le-ciel-dete.html